نُزِلَت صُحُفُ إِبرَاهِيمَ عَلَيهِ السَّلَامُ أَوَّلَ لَيلَةٍ مِن رَمَضَانَ، وَأُنزِلَتِ التَّورَاةُ لِسِتٍّ مِن رَمَضَانَ، وَالإِنجِيلُ لِثَلَاثَةَ عَشرَةَ، وَالزَّبُورُ لِثَمَانِيَ عَشرَةَ مِن رَمَضَانَ، وَالقُرآَنُ لِأَربَعٍ وَعِشرِينَ.
Takhrij Hadis:
Hadis ini diriwayatkan oleh Ahmad dalam al-Musnad, al-Baihaqi dalam al-Sunan dan al-Asma’ wa al-Sifat, al-Asfahani dalam al-Targhib, al-Tabarani dalam al-Mu‘jam al-Kabir seperti diisyaratkan oleh al-Haythami. Semuanya melalui ‘Imran al-Qattan dari Qatadah dari Abu Mulayih dari Wasilah bin al-Asqa‘.[1]
Hadis ini diriwayatkan juga oleh Ibn Durays dalam Fada’il al-Qur’an secara maqtu sebagai perkataan Abu al-Jald.[2]
Menurut Yahya, ‘Imran al-Qattan adalah orang yang da‘if. Sedangkan menurut Ibn Hibban, ia termasuk orang yang thiqah. Ahmad berkata: “Saya berharap bahwa ia salih al-Hadith.”[3]
[1] Ahmad bin Muhammad bin Hanbal al-Shaybani, Musnad, al-Maktabah al-Islami, Bayrut, 1978, jil. 4, hlm. 107; Ahmad bin Husayn bin ‘Ali al-Bayhaqi, al-Sunan al-Kubra, Dar al-Fikr, t.th., Bayrut, Kitab al-Jizyah, Bab Dhikr Kutub Anzalaha Allah, jil. 9, hlm. 188; Ahmad bin Husayn bin ‘Ali al-Bayhaqi, al-Asma’ wa al-Sifat, Dar al-Kuttab al-‘Arabi, Bayrut, 1985, hlm. 243; Isma‘il bin Muhammad bin al-Fadl al-Asfahani, al-Targhib wa al-Tarhib, Dar al-Hadith, al-Qahirah, 1993, jil. 2, hlm. 378, h.n. 1818; ‘Ali bin Abu Bakar al-Haythami, Majma‘ al-Zawa’id, Dar al-Kutub al-‘Arabi, 1982, jil. 1, hlm. 197.